Το 2010, με τον «Καλλικράτη» δημιουργήθηκε ο Δήμος Πωγωνίου, στον οποίο συμπεριλήφθηκαν και οικισμοί που δεν ανήκουν ιστορικά στο Πωγώνι, όπως η πρωτεύουσα του Δήμου, το ιστορικό Καλπάκι. Ως ιστορική έδρα του Δήμου ορίστηκε το Δελβινάκι.
Πώς πήρε το όνομά του το Πωγώνι;
Για πολλά χρόνια, ιδίως από τον 19ο αιώνα, υπήρχε η εντύπωση ότι η λέξη Πωγώνι συνδέεται με τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνο Δ’, που είχε το προσωνύμιο «πωγωνάτος» (γενειοφόρος). Σύμφωνα με τη σχετική παράδοση, ο Κωνσταντίνος Δ’ πέρασε από το Πωγώνι κατά την επιστροφή του από εκστρατεία στη Σικελία. Νεότερες ιστορικές έρευνες απέδειξαν ότι ο «πωγωνάτος» ήταν ο Κώνστας Β’, πατέρας του Κωνσταντίνου Δ’. Αυτός όντως εκστράτευσε στην Ιταλία, σε αντίθεση με τον γιο του που δεν πήγε ποτέ εκεί. Στην Ιταλία όμως έφτασε με πλοία, ξεκινώντας από την Αττική, τον Πειραιά προφανώς, καθώς προηγουμένως βρισκόταν στην Αθήνα. Δεν πέρασε ποτέ από το Πωγώνι και δολοφονήθηκε στην Ιταλία το 668.
Η λέξη Πωγώνι είναι σλαβικής προέλευσης. Προέρχεται από τη λέξη pogonb, που σημαίνει «μονοπάτι, πέρασμα» και ξεκίνησε ως μικροτοπωνύμιο, που περιέγραφε το πέρασμα μεταξύ του ελληνικού και του αλβανικού Πωγωνίου, μεταξύ της Νεμέρτσικας (οροσειρά που ανήκει σήμερα σε Ελλάδα και Αλβανία) και του όρους Μπουρέτο ή το σημείο-πέρασμα στο Μολυβδοσκέπαστο. Το τοπωνύμιο αυτό επεκτάθηκε στη συνέχεια για όλη την περιοχή, γνωστή στη συνέχεια ως Πωγώνι. Αυτή είναι η εκδοχή που υιοθετεί ο Ορέστης Ε. Ίσος στο βιβλίο του «Πωγωνύμια».
Τη σλαβική προέλευση της λέξης υιοθετεί και ο Ιωάννης Λαμπρίδης, στα «Πογωνιακά» (1886), που περιέχονται στα «ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ». Όμως την αποδίδει σε κάποιον «ξένο», που ονομαζόταν Πογώνης και σταδιακά δόθηκε σε όλη την περιοχή. Αυτή η ερμηνεία είναι σχεδόν βέβαιο ότι είναι εσφαλμένη.
.jpg)
